Αρχική
Προσωπικό
Προπτυχιακά
Μεταπτυχιακά
Διπλωματικές
Έρευνα
Υποδομή
Ανακοινώσεις
Επικοινωνία
Map
Ενδεικτικές Έρευνητικές Δραστηριότητες
Η αρχή της ιστορίας της Μηχανικής χάνεται στα βάθη του χρόνου όταν οι άνθρωποι έστρεψαν το βλέμμα τους στον ουρανό και αναρωτήθηκαν για τους νόμους που διέπουν την κίνηση των ουρανίων σωμάτων. Ένα βασικό στάδιο εξέλιξής της συμβαίνει στην εποχή των Γαλλιλαίου-Νεύτωνα. Τότε υπήρχε η μηχανιστική εικόνα που εξηγούσε τα φαινόμενα με μια τάση απολυτοποίησης. Έτερο κρίσιμο στάδιο της εξέλιξης της Μηχανικής λαμβάνει χώρα στα μέσα του 19ου και αρχές του 20ου αιώνα, όταν η μηχανιστική εικόνα του κόσμου επεκτάθηκε με μια σειρά νέων εννοιών (ενέργεια, εντροπία, μοριακή κίνηση κ.λ.π.) που παρέκαμψε και σε πολλά σημεία ανέτρεψε την απόλυτη μηχανιστική ερμηνεία των φαινομένων. Το  στάδιο αυτό της Μηχανικής αρχίζει από τη στιγμή που τα μικροσκοπικά φαινόμενα ήταν αδύνατο να εξηγηθούν με απλή μηχανιστική ερμηνεία και χρειάστηκε η ανάπτυξη νέων κατευθύνσεων όπως είναι η ηλεκτροδυναμική και η κβαντική φυσική. Στην φάση αυτή εντάσσεται και η συνεισφορά του Poincare η οποία είναι η βάση της θεωρίας των δυναμικών συστημάτων και της χαοτικής δυναμικής. Σε αντίθεση με προηγούμενες αντιλήψεις ο Poincare ήταν ο πρώτος που απέδειξε ότι υπάρχουν προβλήματα της Μηχανικής που είναι και θα παραμείνουν άλυτα από πλευράς αναλυτικής αντιμετώπισης. Όχι λόγω της έλλειψης των απαραίτητων μαθηματικών εργαλείων αλλά λόγω της ίδιας της φύσης και φυσικής πολυπλοκότητας των προβλημάτων.

Η Μηχανική στην σύγχρονη εποχή κατευθύνεται κατά κύριο λόγο στην ανάπτυξη μεθόδων και τεχνικών για την εξήγηση των φαινομένων που χαρακτηρίζουν πολύπλοκα προβλήματα. Προβλημάτων δηλαδή όπου η συμπεριφορά του συνόλου δεν μπορεί να προβλεφθεί απλά μελετώντας του νόμους που διέπουν τα υποσυστήματα που το απαρτίζουν. Σημαντικό ρόλο για την ανάπτυξη θεωριών προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να αποδοθεί στον Prigogine για την συμβολή του στην ανάπτυξη θεωριών στη φυσική και μηχανική της μη-ισορροπίας.

 Στον 21ο  αιώνα μπορούμε να ισχυριστούμε με απόλυτη βεβαιότητα ότι καμμία πρόοδος σε κανένα κλάδο της τεχνολογίας δεν μπορεί να φτάσει τον στόχο της αν δεν ληφθούν υπ’ όψη βασικές και σύγχρονες θεωρίες της Μηχανικής. Η γνώση της Μηχανικής είναι απαραίτητη σε μια πολύ ευρεία κλίμακα ερευνητικών περιοχών με πρακτικές εφαρμογές που εκτείνονται από την κατασκευή κτιριακών συγκροτημάτων, υδροηλεκτρικών σταθμών και φραγμάτων, γεφύρων και δρόμων, πλοίων και αεροπλάνων, μέχρι τον σχεδιασμό εμβιο-μηχανικών και βιο-ρομποτικών συστημάτων, στην κατανόηση βιο-δυναμικών, επιδημιολογικών, οικολογικών φαινομένων, το σχεδιασμό υλικών στο μικρο- νανο επίπεδο.  Οι νόμοι της Μηχανικής άλλωστε διέπουν διαφορετικές λειτουργίες και εφαρμόζονται στην αιχμή της έρευνας στην Μηχανική όπως έχει διαμορφωθεί στον 21ο αιώνα και περιλαμβάνει την μελέτη φαινομένων και συστημάτων όπως είναι η μετακίνηση των οργανισμών στην ξηρά, η αυτό-οργάνωση που εμφανίζεται στην πτήση σμήνους πτηνών και εντόμων, η πλεύση ψαριών, η κυκλοφορία του αίματος στον ζωντανό οργανισμό την διαίρεση του κυττάρου, η λειτουργία του νευρικού συστήματος, η δημιουργία μικρο-διατάξεων και μικρο-καψούλων για την στοχευμένη αντιμετώπιση ασθενειών όπως είναι ο καρκίνος, η συστηματική μελέτη και μοντελοποίηση σεισμικών φαινομένων. Εδώ μπαίνει το ερώτημα: Πως η Μηχανική, οι νόμοι της οποίας αναδείχθηκαν εδώ και αιώνες δεν έχει εξαντλήσει τον ευατό της και δεν έχει αναχθεί σε ένα σύνολο προκαθορισμένων κανόνων και περιοχών μελέτης; Που κρύβεται η σύνδεση της Μηχανικής με άλλες επιστήμες και ποιος είναι ο συνδετικός κρίκος; Πρώτα από όλα κανένα σύνολο νόμων της επιστήμης δεν μπορεί να εξαντλήσει το περιεχόμενο της. Θα ήταν να ζητάμε π.χ. από όλους, να γίνουν ποιητές και μουσικοσυνθέτες επειδή υπάρχουν κανόνες γραφής των ποιημάτων και μουσικής. Επίσης στην εξέλιξη της Μηχανικής σημαντικό ρόλο παίζουν τα Μαθηματικά τα οποία είναι αναπόσπαστο μέρος της Μηχανικής, χάρις στα οποία η μελέτη των προβλημάτων γίνεται με συστηματικό και αξιωματικό τρόπο. Ακόμα τα Μαθηματικά πολλές φορές συμβάλλουν στην εξέλιξη της Μηχανικής προς κατευθύνσεις που αρχικά δεν διαφαίνονται. Επίσης πολλές φορές συμβαίνει και το αντίστροφο, όταν προβλήματα της Μηχανικής δίνουν το ερέθισμα και την δυνατότητα ερμηνείας πολλών Μαθηματικών περιοχών που δεν θα είχαν αναπτυχθεί αλλιώς.
Διευθυντής Τομέα: E.E. Θεοτόκογλου, Καθηγητής